معين الدين محمد زمچى اسفزارى
185
روضات الجنات في اوصاف مدينه هرات ( فارسى )
و نيز امام در نصيحت مامون مبالغه ميفرمود و مداهنه جايز نميدانست تا به حكم : الحقّ ، مرّ ، مزاج محبت و ارادت مامون از مرارت ملامت و نصيحت امام « 1 » تلخ شد ، و هرچند [ بحسب ظاهر شيرينگوئى ميكرد و ] « 2 » در مقام مطاوعت و متابعت مىبود غبار ملال و نقاربر خاطر او مىنشست تا روزى حضرت امام و مامون در يك ظرف باهم طعامى « 3 » تناول ميكردند « 4 » حضرت امام مريض شد و بسبب همان مرض بدار الامان جنت جاودان خراميد ، در رمضان سنهء ثلاث و ماتين . بيت « 5 » : لمحد بن عبد الرزاق رحمه إله « 6 » : از موت او نشسته « 7 » بهر خانه ماتمى * و از فوت او بخواسته « 8 » زهر گوشه شيونى زين سهمگين مصيبت وزين سهمناك مرگ * آتش فتاده در دل هرسنگ و آهنى « 9 » و در سراى حميد بن قحطبه در قبهء كه مرقد هارون الرشيد بود مدفون گشت . « 10 »
--> ( 1 ) - مج : ملامت و نصيحت امام تلخ . مك : ملامت تلخ . ( 2 ) - عبارت : [ بحسب ظاهر شيرينگوئى ميكرد و ] . از زيادات مج است . ( 3 ) - مج : طعام : مك . مد : طعامى . ( 4 ) - مج : كردند . مك . مد : ميكردند . ( 5 ) - مج : بيت . مك : مد : ندارد . س : نظم . ( 6 ) - مك : لمحمد بن عبد الرزاق رحمه اللّه . مج : ندارد . ( 7 ) - مج : نشسته . مك : نشست . ( 8 ) - مج : بخواسته . مك : بخواست . ( 9 ) - عبارت : [ و در سراى حميد بن قحطبه در قبه كه مرقد هارون الرشيد بود مدفون گشت ] از زيادات مج است . ( 10 ) - خليفه عباسى هارون الرشيد در سال 194 ه در تالار بزرگ قصر حميد بن قحطبة الطائى مدفون شد ، و در سال 203 ه حضرت امام ابو الحسن على بن موسى الرضا بقيه پاورقى در صفحه بعد